Diagnostyka zaburzeń erekcji u mężczyzn – jakie badania i po co?

Wzwód coraz częściej słabnie albo w ogóle się nie pojawia, a Ty zastanawiasz się, czy to stres, wiek, czy coś poważniejszego. Do tego dochodzi obawa, jakie badania Cię czekają i czy wizyta będzie krępująca. Zacznę prosto: diagnostyka zaburzeń erekcji u mężczyzn zaczyna się od rozmowy.

Najwięcej informacji uzyskuję z dobrze zebranego wywiadu, krótkiego badania oraz kilku oznaczeń z krwi. Badania specjalistyczne, takie jak USG Doppler prącia czy pomiar nocnych erekcji, są potrzebne tylko części Pacjentów [1, 2].

Niżej opisuję kolejno, o co pytam podczas pierwszej wizyty, jakie badania krwi zalecają wytyczne, kiedy potrzebne są testy specjalistyczne i jak się do nich przygotować.

Po czym rozpoznaję zaburzenia erekcji? Kryteria diagnostyczne

Zaburzenia erekcji rozpoznaję na podstawie objawów. Nie istnieje jeden wynik badania, który samodzielnie potwierdza takie rozpoznanie. Europejskie Towarzystwo Urologiczne (EAU) określa je jako utrzymującą się niezdolność do uzyskania oraz utrzymania wzwodu wystarczającego do satysfakcjonującego współżycia [1].

Dokładniej opisuje to DSM-5, klasyfikacja Amerykańskiego Towarzystwa Psychiatrycznego. Według niej co najmniej jeden z trzech objawów ma pojawiać się przy wszystkich lub prawie wszystkich zbliżeniach i trwać około sześciu miesięcy [3, 4]. Te trzy objawy to trudność z uzyskaniem wzwodu, trudność z jego utrzymaniem albo wyraźnie mniejsza sztywność. Pojedyncze nieudane zbliżenie nie spełnia tej definicji.

Kryterium czasu pomaga w rozpoznaniu. Czy z wizytą musisz więc czekać pół roku? Nie.

Wytyczne zalecają również krótki, zweryfikowany kwestionariusz [1, 2]. W praktyce gabinetowej często korzysta się z IIEF-5, czyli pięciopytaniowej wersji Międzynarodowego Indeksu Funkcji Erekcyjnej [5]. Skala obejmuje od 5 do 25 punktów, a w badaniu oceniającym jej przydatność na zaburzenia erekcji najlepiej wskazywał wynik 21 punktów lub niższy; im niższa liczba punktów, tym większy problem [6]. Używa się też jednopytaniowej skali twardości wzwodu (EHS) [7]. Dzięki kwestionariuszowi można ocenić nasilenie dolegliwości, a potem porównać, czy leczenie coś zmienia.

Kwestionariusz IIEF-5 wypełnij jeszcze przed wizytą i przynieś go ze sobą: pobierz kwestionariusz IIEF-5 albo poproś o niego recepcję, kiedy będziesz umawiał termin. Pięć pytań zajmie Ci kilka minut, a na konsultacji od razu będziemy wiedzieć, od jakiego punktu zaczynamy. [DO UZUPEŁNIENIA przed publikacją: link do PDF kwestionariusza — pytanie 3 do Mateusza]

Na erekcję wpływają równocześnie naczynia krwionośne, nerwy, hormony i psychika [8]. Diagnostyka służy temu, żeby ustalić, który z tych elementów przeważa w Twoim przypadku, bo od tego zależy dobór leczenia.

Do jakiego lekarza iść z zaburzeniami erekcji?

Zaburzenia erekcji diagnozują urolodzy, a także seksuolodzy i interniści [10, 11]. Na początku możesz zgłosić się do lekarza rodzinnego; przy podejrzeniu chorób serca potrzebna bywa natomiast konsultacja kardiologa [11, 12].

Mniej niż co czwarty mężczyzna z zaburzeniami erekcji szukał pomocy. Taki wynik przyniosło ogólnopolskie badanie przeprowadzone na reprezentatywnej grupie trzech tysięcy mężczyzn [13]. Większość zostaje z tym sama. Jeśli Ty też odkładasz wizytę, wiedz, że pierwszy krok to zwykła rozmowa.

W Medharmonii we Wrocławiu diagnostykę zaczynam od konsultacji urologicznej z badaniem USG. Właśnie podczas tej wizyty ustalam, jakie badania będą Ci potrzebne.

Jak wygląda pierwsza wizyta? Wywiad i badanie

Wywiad medyczny i seksualny – o co pytam?

Zaczynam od wywiadu. W wytycznych EAU opisano go jako zalecenie silne [1]. Zapytam Cię, od kiedy występują kłopoty, w jakich okolicznościach pojawiły się po raz pierwszy, jak oceniasz twardość erekcji, ile czasu utrzymuje się wzwód i czy nadal miewasz poranne erekcje. Będą też pytania o libido, wytrysk i orgazm, relację w związku oraz leczenie, które stosowałeś do tej pory [1, 14].

Wśród dobrze udokumentowanych czynników ryzyka zaburzeń erekcji wymienia się cukrzycę, choroby serca, nadciśnienie, depresję i lęk, leki używane w leczeniu tych chorób [15, 16], a także palenie tytoniu [17]. O nastrój również pytam, bo depresja i zaburzenia erekcji często idą w parze [18].

Jeżeli problem pojawił się nagle, występuje wyłącznie w pewnych sytuacjach, a poranne erekcje oraz prawidłowe wzwody podczas masturbacji są zachowane, taki obraz bardziej pasuje do tła psychogennego — związanego ze stresem, napięciem lub relacją. Gdy trudności narastają powoli, pojawiają się w każdych okolicznościach i porannych erekcji nie ma, myślę raczej o przyczynie organicznej: naczyniowej, nerwowej albo hormonalnej [9]. To nadal są tylko wskazówki do dalszych badań, nie rozpoznanie.

Jak urolog bada wzwód?

Jeśli ta część wizyty budzi Twój niepokój, powiem wprost: na pierwszym spotkaniu zwykle nie ocenia się samej erekcji. Badanie dotyczy układu moczowo-płciowego, hormonalnego, naczyniowego i nerwowego [1, 14]. Co można wtedy stwierdzić? Na przykład stwardnienia w prąciu typowe dla choroby Peyroniego, nieprawidłowości prostaty albo małe jądra i inne objawy niedoboru testosteronu [1, 14].

Ciśnienie tętnicze i tętno zmierz przed wizytą w domu, jeśli nie sprawdzałeś ich w ostatnich trzech do sześciu miesiącach, i zapisz wyniki. Wytyczne EAU zalecają, aby te pomiary były aktualne, podobnie jak masa ciała lub obwód talii [1]. Otyłość i mała aktywność fizyczna wiążą się bowiem z zaburzeniami erekcji [19].

Zaburzenia erekcji – jakie badania krwi wykonać?

Wytyczne EAU zalecają trzy grupy badań: glukozę na czczo lub hemoglobinę glikowaną (HbA1c), lipidogram oraz poranny testosteron całkowity oznaczany na czczo [1]. Glukozę lub HbA1c i lipidogram wystarczy zrobić, jeśli nie wykonywałeś ich w ostatnim roku [1].

Glukoza, HbA1c i lipidogram

Glukoza oraz HbA1c, czyli średnie stężenie cukru z ostatnich miesięcy, pomagają wykryć cukrzycę. W niewielkim badaniu brytyjskim, do którego włączono 129 mężczyzn z zaburzeniami erekcji, świeżo rozpoznaną cukrzycę stwierdzono u 4,7% osób nieświadomych choroby, a nieprawidłową glikemię na czczo u kolejnych 12% [20].

To nadal mniejszość. Mimo to zalecam te badania, żeby takiej przyczyny nie przeoczyć.

Lipidogram, czyli cholesterol i trójglicerydy, wchodzi w ocenę ryzyka sercowo-naczyniowego [1].

Testosteron – dlaczego rano i na czczo?

Poziom testosteronu zmienia się w ciągu dnia. U mężczyzn w wieku 30–40 lat o godzinie 16:00 jego stężenie było o 20–25% niższe niż o 8:00 [22], dlatego EAU zaleca pobranie krwi rano, między 7:00 a 10:00, na czczo [23].

EAU przyjmuje, że próg rozpoznania objawowego niedoboru wynosi 12 nmol/l lub mniej [23]. Sam wynik laboratoryjny nie zamyka jednak rozpoznania: potrzebne są objawy oraz niski poziom potwierdzony w kolejnym oznaczeniu [24, 25].

Za większość przypadków zaburzeń erekcji nie odpowiada jednak niedobór testosteronu. W badaniu z poradni andrologicznej Uniwersytetu we Florencji, obejmującym 3847 mężczyzn z zaburzeniami erekcji, niedobór testosteronu stwierdzono mniej więcej u co piątego [21].

Czy badanie krwi wykryje zaburzenia erekcji?

Nie. Badania krwi nie rozpoznają samego problemu ze wzwodem; pokazują choroby, które mogą leżeć u jego podłoża. Wyniki mogą być prawidłowe, nawet jeśli kłopoty ze wzwodem są wyraźne [1, 20].

U wybranych Pacjentów dochodzą prolaktyna, LH lub PSA [1, 14], a czasem także TSH, kreatynina czy morfologia [10, 11].

Zaburzenia erekcji a serce – dlaczego pytam o ciśnienie i cholesterol?

Zaburzenia erekcji oraz choroby serca łączy wiele wspólnych czynników ryzyka [26, 27]. Amerykańskie Towarzystwo Urologiczne (AUA) podkreśla, że mężczyzna, u którego występują zaburzenia erekcji, powinien wiedzieć, iż taki objaw może sygnalizować chorobę układu krążenia [2]. Piszę więc o tym wprost.

W metaanalizie 13 badań, obejmującej ponad 91 tysięcy mężczyzn, u osób z zaburzeniami erekcji ryzyko incydentów sercowo-naczyniowych było o około 44% wyższe niż u mężczyzn bez tego problemu [28]. To ryzyko względne, czyli porównanie dwóch grup.

Żeby nie straszyć Cię samymi procentami, podam również liczby bezwzględne: w dużym badaniu ze Stanów Zjednoczonych, w którym uczestniczyli mężczyźni w wieku 55 lat i starsi, takie zdarzenie w ciągu roku wystąpiło u około 2,4 na 100 mężczyzn z zaburzeniami erekcji oraz u 1,5 na 100 mężczyzn bez nich [26].

Jedno z możliwych wyjaśnień: tętnice prącia są węższe niż tętnice wieńcowe, które doprowadzają krew do serca. Dlatego te same zmiany miażdżycowe mogą ograniczyć przepływ krwi w prąciu, zanim pojawią się objawy sercowe [27, 29]. Najnowszy konsensus ekspertów z Princeton (2024) zaleca, aby mężczyznę z zaburzeniami erekcji traktować jak osobę z podwyższonym ryzykiem sercowym, dopóki ocena nie pokaże inaczej [31].

Czy każdy problem z erekcją zapowiada zawał? Nie. Diagnostyka daje jednak dobry moment, żeby sprawdzić ciśnienie, cukier i cholesterol [15, 19].

Badania na zaburzenia erekcji: kiedy potrzebne są testy specjalistyczne?

U większości mężczyzn mogę zaproponować leczenie po rozmowie, badaniu oraz ocenie podstawowych wyników krwi. Po co zatem dodatkowe testy? Sięga się po nie wtedy, gdy ich wynik może pomóc wybrać dalsze postępowanie [2]. Wytyczne wymieniają trzy rodzaje takich sytuacji [1, 14].

Budowa prącia albo uraz:

• skrzywienie albo inna deformacja prącia, która może wymagać operacji,
• młody wiek i przebyty uraz miednicy lub krocza.

Nietypowy albo złożony obraz:

• zaburzenia erekcji od początku życia seksualnego bez uchwytnej przyczyny,
• złożone zaburzenia psychiczne, seksualne lub hormonalne.

Prośba albo potrzeba dokumentacji:

• Ty, partnerka albo partner wyraźnie prosicie o pogłębienie diagnostyki,
• wynik jest potrzebny jako dokumentacja, na przykład w sprawie sądowej.

USG Doppler prącia

Podstawowym badaniem przepływu krwi w prąciu jest USG Doppler prącia. Wykonuję je osobiście w Medharmonii we Wrocławiu.

Ciało jamiste to gąbczasta struktura, która podczas wzwodu wypełnia się krwią. W czasie badania podaje się do niego zastrzykiem lek rozszerzający naczynia [32]. Potem mierzę przepływ krwi w tętnicach prącia. Za wynik prawidłowy przyjmuje się zwykle szczytową prędkość skurczową, czyli najszybszy napływ krwi, powyżej 30 cm/s [1, 14]. O braku zbyt wczesnego odpływu krwi świadczą dwa parametry: wskaźnik oporu powyżej 0,8 [1, 14] i niska prędkość końcoworozkurczowa. W swoim gabinecie za prawidłową przyjmuję prędkość końcoworozkurczową poniżej 4 cm/s. Jeśli parametry są prawidłowe, dalsza diagnostyka naczyniowa nie jest potrzebna [1, 14].

Stres w gabinecie potrafi osłabić reakcję na lek, a przez to zaniżyć wynik. Dlatego czasem podaje się dodatkową dawkę albo zostawia Pacjenta na chwilę samego [32]. Przebieg i przygotowanie opisuję na stronie USG Doppler prącia we Wrocławiu.

Diagnostyką zaburzeń erekcji zajmuję się na co dzień jako urolog. Rozmowę, badanie i USG Doppler prowadzi u mnie ten sam lekarz, więc wynik ocenia ktoś, kto zna Twój wywiad, a Ty nie musisz opowiadać swojej historii od nowa. Jeśli chcesz sprawdzić, skąd biorą się Twoje kłopoty, umów konsultację w Medharmonii. Porozmawiamy, zbadam Cię i powiem, które badania krwi są Ci potrzebne oraz czy USG Doppler ma w Twoim przypadku sens.

Na czym polega test CIS na zaburzenia erekcji?

W teście CIS lek rozszerzający naczynia wstrzykuje się do ciała jamistego, po czym ocenia się wzwód. Jeśli erekcja nie jest pełna, Pacjent jest proszony o kilkuminutową samodzielną stymulację [33]. Według EAU prawidłowa odpowiedź oznacza sztywną erekcję, której nie da się zgiąć. Pojawia się ona w ciągu 10 minut i utrzymuje przez 30 minut [1, 14].

Sam test niewiele mówi jednak o stanie naczyń. Jako jedyne badanie bywa też niejednoznaczny. Gdy są wskazania, wykonuje się USG Doppler [1, 14]. Lek wstrzyknięty do prącia może spowodować priapizm, czyli bolesny wzwód prącia [34]. Postępowanie w takiej sytuacji opisuje ramka poniżej.

Na czym polega test NPT na zaburzenia erekcji?

U zdrowych mężczyzn w fazie snu REM pojawiają się samoistne wzwody [35]. Test NPT, czyli pomiar nocnych wzwodów, zapisuje te erekcje, na przykład z użyciem urządzenia oceniającego obwód i sztywność prącia [35, 36].

Badanie prowadzi się przez co najmniej dwie noce. Za oznakę sprawnego mechanizmu erekcji uznaje się wzwód, w którym czubek prącia osiąga co najmniej 60% sztywności w skali urządzenia i który trwa 10 minut lub dłużej [1, 14].

Nocne erekcje są mimowolne, dlatego test pomaga odróżnić przyczyny psychogenne od organicznych [36]. Odpowiedź nie zawsze jest jednak jednoznaczna: nawet zapis sugerujący nadmierny odpływ żylny nie wyklucza, że równolegle występuje problem z dopływem krwi tętniczej [37].

Rzadziej: badania z kontrastem i ocena seksuologiczna

Arteriografię tętnic prącia, czyli badanie z kontrastem, wykonuje się tylko wtedy, gdy rozważana jest operacja poprawiająca dopływ krwi. Dotyczy to na przykład młodych mężczyzn po urazie miednicy lub krocza [1, 14]. Kawernozometria i kawernozografia to pomiar ciśnienia w ciałach jamistych oraz ich zdjęcie z kontrastem; według EAU wykonuje się je dziś rzadko [1].

Eksperci zalecają również, aby obok badań medycznych proponować ocenę psychologiczną lub seksuologiczną [15].

Jak przygotować się do diagnostyki i co dalej z wynikami?

Przed wizytą

Kilka rzeczy ułatwi nam rozmowę:

• Wypełnij kwestionariusz IIEF-5 i przynieś go na wizytę [5, 6].
• Zmierz w domu ciśnienie tętnicze i tętno, jeśli nie robiłeś tego od trzech do sześciu miesięcy, i zapisz wyniki [1].
• Przygotuj listę leków, które przyjmujesz. Część z nich wiąże się z zaburzeniami erekcji [15, 16].
• Spróbuj odtworzyć, od kiedy trwa problem; zwróć też uwagę, czy nadal pojawiają się poranne erekcje [1].
• Jeśli badasz testosteron, oddaj krew rano, między 7:00 a 10:00, na czczo [23].
• Jeżeli możesz, przyjdź z partnerką lub partnerem. Wytyczne zalecają, aby wywiad zbierać także od osoby partnerskiej [1, 14].

Po diagnostyce

Zgodnie z AUA powinieneś usłyszeć, jakie metody są dostępne w Twojej sytuacji, z jakimi korzyściami i obciążeniami się wiążą, oraz współdecydować o wyborze [2]. Wyniki omawiam więc z Tobą podczas wizyty, a decyzję o metodzie podejmujemy razem.

Bywa, że zaczynamy od zmiany nawyków: przykładem jest rzucenie palenia, które w badaniach wiązało się z poprawą jakości erekcji [17]. Niekiedy leczenie obejmuje choroby współistniejące. W innych sytuacjach włącza się leczenie farmakologiczne lub zabiegowe.

Żadna z tych dróg nie daje pewności efektu, a wybór zależy od wyników Twojej diagnostyki. Metody, które stosuję po postawieniu diagnozy, opisuję na stronie poświęconej leczeniu zaburzeń erekcji.

Stan nagły: dzwoń pod 112 albo jedź na SOR

• Erekcja trwająca dłużej niż 3–4 godziny, zwłaszcza bolesna i niezwiązana z podnieceniem, także po zastrzyku diagnostycznym lub leku na erekcję. To priapizm. Leczenie trzeba rozpocząć w ciągu kilku godzin, żeby zmniejszyć ryzyko trwałych zaburzeń erekcji. Osoby z anemią sierpowatą powinny szukać pomocy już po godzinie [34, 38].
• Uciskający ból w klatce piersiowej lub nasilona duszność, także podczas współżycia. Dzwoń pod 112 i nie jedź sam samochodem [39]. Jeśli przyjmowałeś lek na erekcję z grupy inhibitorów PDE5 (np. sildenafil, tadalafil), powiedz o tym ratownikom. Tych leków nie wolno łączyć z nitratami [1].

Bez pośpiechu, ale nie odkładaj: umów wizytę w ciągu tygodnia

• Zaburzenia erekcji, które pojawiły się po urazie miednicy, krocza lub prącia. Część takich przypadków kwalifikuje się do leczenia zabiegowego [1, 14].
• Nowe zgrubienie, guzek lub zmiana na prąciu albo jądrach, nowe skrzywienie prącia. Takie zmiany wymagają badania urologicznego niezależnie od erekcji [1].
• Duszność lub ból w klatce piersiowej przy wysiłku, które ustępują po odpoczynku. Przed leczeniem zaburzeń erekcji potrzebna jest wtedy ocena kardiologiczna [30, 31].

Jeśli problem z erekcją się powtarza i chcesz ustalić jego przyczynę, zapraszam Cię na konsultację do Medharmonii we Wrocławiu. Weź ze sobą wypełniony kwestionariusz IIEF-5, domowe pomiary ciśnienia i listę leków. Zaczniemy od rozmowy i badania, a jeśli będą wskazania, wykonam USG Doppler prącia.

Najczęstsze pytania

Jakie badania zrobić przy problemie z erekcją?

Zaczyna się od rozmowy z lekarzem. Potrzebne są też kwestionariusz (np. IIEF-5), badanie lekarskie, domowy pomiar ciśnienia oraz badania krwi: glukoza lub HbA1c, lipidogram i poranny testosteron całkowity [1, 2]. Badania specjalistyczne zleca się tylko w wybranych sytuacjach [1].

Co zrobić, gdy erekcja opada podczas stosunku?

Trudność z utrzymaniem wzwodu jest jednym z trzech objawów, na których opiera się rozpoznanie [3, 4]. Jeśli u Ciebie taka sytuacja się powtarza, to jest powód do wizyty.

W gabinecie zapytam wtedy, czy dzieje się tak za każdym razem, czy tylko w określonych okolicznościach, i czy nadal masz poranne erekcje. Gdy wzwód słabnie w trakcie stosunku niezależnie od sytuacji, bardziej przemawia to za przyczyną organiczną, na przykład naczyniową. Bywa też inaczej: po jednym niepowodzeniu pojawia się lęk przed kolejnym i to on podtrzymuje problem [9].

Czy da się wyleczyć zaburzenia erekcji?

Odpowiedź zależy od przyczyny, którą ma ustalić diagnostyka.

Część czynników da się zmienić, na przykład styl życia albo lek wpływający na erekcję; wytyczne EAU zalecają zająć się nimi przed leczeniem albo równolegle z nim [1]. Leki doustne pomagają wielu mężczyznom, choć mają swoje ograniczenia, a metody, które usuwałyby samą przyczynę, wciąż są badane [19]. Metody dostępne w moim gabinecie opisuję na stronie o leczeniu zaburzeń erekcji.

Jak wygląda badanie erekcji?

Samą erekcję ocenia się tylko w badaniach specjalistycznych. W teście CIS i w USG Doppler wzwód wywołuje lek podany do ciała jamistego, natomiast test NPT rejestruje erekcje nocne [32, 33, 36].

Treść merytoryczna: dr n. med. Mateusz Dzięgała, urolog (FEBU)
Data aktualizacji: 27.10.2026

Źródła

1. European Association of Urology (2026). EAU Guidelines on Sexual and Reproductive Health, edycja 2026 – rozdział Management of Erectile Dysfunction (diagnostyka). [online] https://uroweb.org/guidelines/sexual-and-reproductive-health ; rozdział: https://uroweb.org/guidelines/sexual-and-reproductive-health/chapter/management-of-erectile-dysfunction [dostęp online: 02.10.2026 r.]
2. Burnett, A.L. i wsp. (2018). Erectile Dysfunction: AUA Guideline. Journal of Urology, 200(3), 633–641. PMID: 29746858; zalecenia 1–5 (Evaluation and Diagnosis): https://www.auanet.org/guidelines-and-quality/guidelines/erectile-dysfunction-(ed)-guideline [dostęp online: 02.10.2026 r.]
3. Meston, C.M., Stanton, A.M. Erectile Disorder (kryteria DSM-5). Meston Lab, University of Texas at Austin. [online] https://labs.la.utexas.edu/mestonlab/erectile-dysfunction/ [dostęp online: 02.10.2026 r.]
4. Sungur, M.Z., Gündüz, A. (2014). A comparison of DSM-IV-TR and DSM-5 definitions for sexual dysfunctions: critiques and challenges. Journal of Sexual Medicine, 11(2), 364–373. PMID: 24251541
5. Rosen, R.C. i wsp. (1997). The international index of erectile function (IIEF): a multidimensional scale for assessment of erectile dysfunction. Urology, 49(6), 822–830. PMID: 9187685
6. Rosen, R.C. i wsp. (1999). Development and evaluation of an abridged, 5-item version of the International Index of Erectile Function (IIEF-5) as a diagnostic tool for erectile dysfunction. International Journal of Impotence Research, 11(6), 319–326. PMID: 10637462
7. Mulhall, J.P. i wsp. (2007). Validation of the erection hardness score. Journal of Sexual Medicine, 4(6), 1626–1634. PMID: 17888069
8. Yafi, F.A. i wsp. (2016). Erectile dysfunction. Nature Reviews Disease Primers, 2, 16003. PMID: 27188339
9. Lew-Starowicz, Z. (2005). Diagnostyka różnicowa zaburzeń erekcji. Seksuologia Polska, 3(2), 60–63. https://journals.viamedica.pl/sexual_and_mental_health/article/download/33626/24669 [dostęp online: 02.10.2026 r.]
10. National Institute of Diabetes and Digestive and Kidney Diseases (2024). Diagnosis of Erectile Dysfunction. [online] https://www.niddk.nih.gov/health-information/urologic-diseases/erectile-dysfunction/diagnosis [dostęp online: 02.10.2026 r.]
11. Grabski, B., Cichoń, W. (2016). Zaburzenia erekcji. Medycyna Praktyczna – portal dla pacjentów. [online] https://www.mp.pl/pacjent/seksuologia/zaburzenia-seksualne/u-mezczyzn/92036,zaburzenia-erekcji [dostęp online: 02.10.2026 r.]
12. NHS (2023). Erection problems (erectile dysfunction). [online] https://www.nhs.uk/conditions/erection-problems-erectile-dysfunction/ [dostęp online: 02.10.2026 r.]
13. Przydacz, M., Chlosta, M., Rajwa, P., Chlosta, P. (2023). Population-level prevalence, effect on quality of life, and treatment behavior for erectile dysfunction and premature ejaculation in Poland. Scientific Reports, 13, 13168. PMID: 37580405
14. Hatzimouratidis, K. i wsp. (2016). Rekomendacje dotyczące zaburzeń erekcji i przedwczesnego wytrysku (polskie tłumaczenie wytycznych EAU, edycja 2015). Postępy Andrologii Online – Czasopismo Polskiego Towarzystwa Andrologicznego, 3(1). https://postepyandrologii.pl/wp-content/uploads/2021/09/29-07-2016_Rekomendacje-02_1-2016.pdf [dostęp online: 02.10.2026 r.]
15. McCabe, M.P. i wsp. (2016). Risk Factors for Sexual Dysfunction Among Women and Men: A Consensus Statement From the Fourth International Consultation on Sexual Medicine 2015. Journal of Sexual Medicine, 13(2), 153–167. PMID: 26953830
16. Feldman, H.A. i wsp. (1994). Impotence and its medical and psychosocial correlates: results of the Massachusetts Male Aging Study. Journal of Urology, 151(1), 54–61. PMID: 8254833
17. Kovac, J.R. i wsp. (2015). Effects of cigarette smoking on erectile dysfunction. Andrologia, 47(10), 1087–1092. PMID: 25557907
18. Liu, Q. i wsp. (2018). Erectile Dysfunction and Depression: A Systematic Review and Meta-Analysis. Journal of Sexual Medicine, 15(8), 1073–1082. PMID: 29960891
19. Shamloul, R., Ghanem, H. (2013). Erectile dysfunction. Lancet, 381(9861), 153–165. PMID: 23040455
20. Sairam, K. i wsp. (2001). Prevalence of undiagnosed diabetes mellitus in male erectile dysfunction. BJU International, 88(1), 68–71. PMID: 11446849
21. Maseroli, E. i wsp. (2015). Prevalence of endocrine and metabolic disorders in subjects with erectile dysfunction: a comparative study. Journal of Sexual Medicine, 12(4), 956–965. PMID: 25689116
22. Brambilla, D.J. i wsp. (2009). The effect of diurnal variation on clinical measurement of serum testosterone and other sex hormone levels in men. Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism, 94(3), 907–913. PMID: 19088162
23. Corona, G. i wsp. (2026). EAU Guidelines on Sexual and Reproductive Health: A Summary of the 2026 Recommendations for Measurement and Biochemical Confirmation of Hypogonadism. European Urology Focus (online ahead of print). PMID: 42177105
24. Bhasin, S. i wsp. (2018). Testosterone Therapy in Men With Hypogonadism: An Endocrine Society Clinical Practice Guideline. Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism, 103(5), 1715–1744. PMID: 29562364
25. Mulhall, J.P. i wsp. (2018). Evaluation and Management of Testosterone Deficiency: AUA Guideline. Journal of Urology, 200(2), 423–432. PMID: 29601923
26. Thompson, I.M. i wsp. (2005). Erectile dysfunction and subsequent cardiovascular disease. JAMA, 294(23), 2996–3002. PMID: 16414947
27. Gandaglia, G. i wsp. (2014). A systematic review of the association between erectile dysfunction and cardiovascular disease. European Urology, 65(5), 968–978. PMID: 24011423
28. Vlachopoulos, C.V. i wsp. (2013). Prediction of cardiovascular events and all-cause mortality with erectile dysfunction: a systematic review and meta-analysis of cohort studies. Circulation: Cardiovascular Quality and Outcomes, 6(1), 99–109. PMID: 23300267
29. Montorsi, P. i wsp. (2005). The artery size hypothesis: a macrovascular link between erectile dysfunction and coronary artery disease. American Journal of Cardiology, 96(12B), 19M–23M. PMID: 16387561
30. Nehra, A. i wsp. (2012). The Princeton III Consensus recommendations for the management of erectile dysfunction and cardiovascular disease. Mayo Clinic Proceedings, 87(8), 766–778. PMID: 22862865
31. Köhler, T.S. i wsp. (2024). The Princeton IV Consensus Recommendations for the Management of Erectile Dysfunction and Cardiovascular Disease. Mayo Clinic Proceedings, 99(9), 1500–1517. PMID: 39115509
32. Sikka, S.C. i wsp. (2013). Standardization of vascular assessment of erectile dysfunction: standard operating procedures for duplex ultrasound. Journal of Sexual Medicine, 10(1), 120–129. PMID: 22970798
33. Donatucci, C.F., Lue, T.F. (1992). The combined intracavernous injection and stimulation test: diagnostic accuracy. Journal of Urology, 148(1), 61–62. PMID: 1613883
34. NHS (2023). Priapism (painful erections). [online] https://www.nhs.uk/conditions/priapism/ [dostęp online: 02.10.2026 r.]
35. Słojewski, M., Grabowski, M., Sikorski, A. (1997). Rejestracja nocnych wzwodów prącia za pomocą aparatu Rigiscan. Wiadomości Lekarskie, 50(1–3), 55–58. PMID: 9297360
36. Qin, F. i wsp. (2018). Advantages and limitations of sleep-related erection and rigidity monitoring: a review. International Journal of Impotence Research, 30(4), 192–201. PMID: 29855552
37. Elhanbly, S., Elkholy, A. (2012). Nocturnal penile erections: the role of RigiScan in the diagnosis of vascular erectile dysfunction. Journal of Sexual Medicine, 9(12), 3219–3226. PMID: 23206346
38. Salonia, A. i wsp. (2014). European Association of Urology guidelines on priapism. European Urology, 65(2), 480–489. PMID: 24314827
39. NHS (2026). Heart attack. [online] https://www.nhs.uk/conditions/heart-attack/ [dostęp online: 02.10.2026 r.]